sobota, 11 styczeń 2014 21:38

Ćwiczenia do eksterioryzacji ciała astralnego.

Napisane przez
Oceń ten artykuł
(1 głos)
1. W pięknej porze roku wychodzimy na wolne powietrze w jakieś miejsce gdzie nikt nie będzie nam przeszkadzał i nikt nie podpatrywał. (Jesli mamy swój ogród, eksperymentujemy w ogrodzie, - lub wybieramy jakieś miejsce odludne na polanie w lesie czy gdziekolwiek). Kładziemy się na trawie, zatykamy uszy i wpatrujemy w błękit nieba. Śledzimy bieg obłoczków i koncentrujemy myśl na przezwyciężeniu prawa ciążenia (myślimy o lewitacji) - jakbyśmy mieli skrzydła i mogli się unieść ku obłokom. Myśli te muszą być tak intensywne, aby w ciągu ćwiczenia przeszły w żarliwą tęsknotę uniesienia się w powietrze. Przy tym ćwiczeniu, które powtartzamy tak często jak tylko nam na to pozwalają warunki, kładziemy się głową ku północy, nogami na południe. ------------------
2. Po pewnym okresie rozszerzamy ćwizenie przygotowawcze do eksterioryzacji następująco: Patrząc nieprzerwanie w niebo przeprowadzamy silną koncentrację na życzeniu by ciało astralne odłączyło się od fizycznego i weszło w astral zachowując potem pamięć o swych przeżyciach. Ciało musi być doskonale rozluźnione. Po koncentracji przechodzimy w stan negatywny (bierny, - niczego nie oczekując i nie myśląc o niczym) - w którym pozostaje się jaknajdłużej. Następnie powtarza się koncentrację i znów stan negatywny. Ćwiczenie to można sobie do woli rozszerzać, jednak nigdy nie powtarzać więcej jak 7 razy po sobie. ------------------- 3. Ćwiczenie właściwe do eksterioryzacji ciała astralnego po uprzednim wykonywaniu ćwiczeń 1 i 2. Do tego ćwiczenia potrzebujemy spokojnego pomieszczenia i czasu w którym nikt nas nie będzie niepokoił. Teraz rozszerzamy ćwiczenie eksterioryzacji tj. wysyłania ciała astralnego w taki sposób: Nastawiamy budzik by zadzwonił za 40 minut. Dźwięk dzwonka nie powinien być zbyt głośny ani przeraźliwy. Rozpoczynamy ćwiczenie pranajamy (głębokie rytmiczne oddechy z zatrzymaniem oddechu po wdechu i wydechu) z silną koncentracją na wyrostku szyszkowym i splocie słonecznym. Pranajama ma na celu nasycenie praną tych dwóch centrów sił okultystycznych i towarzyszyć tej koncentracji powinno silne życzenie aby eksperyment się udał i aby jego przebieg pozostawał nam w pamięci gdy powrócimy do stanu normalnego. Następnie kładziemy się na kanapie, odprężamy sie i relaksujemy wszystkie mięśnie od stóp do głowy. Robimy wdech i w czasie kumbhaki (zatrzymania oddechu) pogrążamy się w stan negatywny (stan bierny - nie myślimy o niczym) który powinien trwać możliwie jak najdłużej. Przy kumbhace oczy skierowujemy na nasadę nosa i osiągnąwszy stan jakby bezcielesnośći, rozmyślamy w taki sposób: "Nie jestem już ciałem, ale istotą astralną. Jako istota astralna opuszczam pomału leżące nieruchomo ciało fizyczne. wszystkie członki odłączają się od ciała fizycznego, tułów od tułowia, głowa od głowy, wreszcie jestem wolny i widzę to ciało fizyczne, leżące przede mną." Uczucie wolności jakie nas ogarnia, możemy wykorzystac teraz, aby z całym wysiłkiem ruszyć z miejsca. Pozostawiamy swoje materialne ciało i ulatujemy w powietrze. Jesli nasza wola jest dostatecznie silna, to materia stała nie będzie dla nas przeszkodą - będziemy mogli przechodzić przez mury. Dzwonek budzika który zadzwoni sprowadzi nas do porzuconego ciała. Można na początku, gdy jesteśmy zrelaksowani dać sobie sugestię, że gdy zadzwoni budzik powracamy do swego ciała i po otworzeniu oczu będziemy wszystko pamiętać. Ćwiczenie to wykonuje się dwa razy w tygodniu.
Czytany 6782 razy

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy:

Wróżka
Lilith

Rytualista
Canis

 

Czat
Ezoteryka 

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.