piątek, 23 kwiecień 2010 00:00

Astrologia

Napisane przez
Oceń ten artykuł
(4 głosów)

Astrologia to grupa systemów, tradycji i przekonań, które utrzymują, że względne położenie ciał niebieskich i szczegóły związane z nimi mogą dostarczyć informacji na temat ludzkich spraw, i innych spraw ziemskich.

 

Jaka jest mechanika tego wszystkiego?

Podstawową zasadą, w której rytm działa cała astrologia jest motto: "Jak na górze, tak na dole". Wydarzenia w niebiosach są odzwierciedleniem wydarzeń na Ziemi. Mechanikę astrologii świetnie obrazuje Powell w swej książce pt. "Ciało Astralne":

Cała część astralna naszej Ziemi i innych planet fizycznych oraz czysto astralne planety naszego systemu słonecznego składają się na ciało astralne Logosu Słonecznego. Każdy z siedmiu typów materii astralnej może być w pewnym stopniu uważany za osobną całość i za osobne narzędzie oraz traktowany jako ciało astralne pomocniczego Bóstwa czy Ministra, będącego zarazem aspektem Bóstwa, rodzajem "ganglionu" lub ośrodka siły w nim się znajdującego. Dlatego też najdrobniejsza myśl, najlżejszy ruch lub zmiany w Bóstwie pomocniczym, odzwierciedlają się natychmiast w ten lub inny sposób w całej materii astralnej odpowiedniego typu. Takie zmiany psychiczne zachodzą okresowo; w pewnym sensie odpowiadają one wdechowi i wydechowi lub biciu naszego serca w świecie fizycznym. Zaobserwowano, że ruchy fizycznych planet dostarczają klucza do zrozumienia działania wpływów, powodujących owe zmiany. W tym też kryje się uzasadnienie astrologii. Można więc powiedzieć, że każda z tych zmian musi w jakimś stopniu dotykać każdego człowieka, proporcjonalnie do ilości materii danego typu, znajdującej się w jego ciele astralnym. Dlatego jedne zmiany wpływają na uczucia lub umysł, ewentualnie na jedno i drugie, inne znów mogą potęgować podniecenie nerwowe, skłonność do wybuchów gniewu itd. Ta właśnie proporcja decyduje w każdym człowieku, zwierzęciu, roślinie czy minerale o pewnych zasadniczych cechach charakterystycznych, które nigdy się nie zmieniają, a które czasami nazywamy ich tonem, barwą lub promieniem.

Trochę historii

Zainspirowani Sumerowie obserwacjami astronomicznymi wybudowali schodkową świątynię ok. 2 tys. lat p.n.e. zwaną Zikkuratem. Posiadała 7 kondygnacji symbolizujące: Słońce, Merkury, Wenus, Księżyc, Mars, Jowisz, Saturn. Zostały wtedy nazwane i pogrupowane gwiazdozbiory, z nieba wyodrębniono 3 części oraz utworzono zodiakalny pas na bazie obserwacji księżyca. Sumerowie uważali, że bogowie są odpowiedzialni za ruch ciał niebieskich.

Egipcjanie wiedzieli kiedy będzie przypływ Nilu, zapowiadał to wschód gwiazdy Syriusz. Ta gwiazda miała dla nich największe znaczenie i za jej pomocą dokonywano wielu prognoz. Na bazie ruchu planet skonstruowali najdokładniejszy kalendarz w starożytności. Podzielili oni rok na 27 okresów. Każdym okresem opiekował się inny bóg. Jest to zodiak egipski.

Bóg Dzień i miesiąc opieki
Nil 1-7 I 19-28 VI 18-26 XI
Ozyrys 1-10 III 27 XI-18 XII
Thot 1-19 IV 8-17 XII
Horus 20 IV-8 V 12-19 VIII
Amon-Ra 8-21 I 1-11 II
Geb 12-28 II 20-31 VII
Anubis 9-27 V 29 VI-13 VII
Sekhmet 29 VII-11 VIII 30 X-7 XI
Izis 11-31 III 18-29 X 19-31 XII
Bastet 14-28 VII 23-27 IX 3-17 X
Set 28 V-18 VI 28 IX-2 X
Mut 22-31 I 1-22 IX

 

A jak to wygląda dziś?

W kulturze zachodu panują głównie horoskopy. Co to jest horoskop? Horoskop jest wykresem na którym przedstawia się położenie planet w dniu urodzin. W astrologii dla uproszczenia mówi się, że jest 10 planet: Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn, Uran ,Neptun i Pluton. Jest 12 domów astrologicznych. Najważniejsze to: dom 1. zwany Ascendentem, dom 10, czyli Medium Coeli, dom 4, zwany Imum Coeli i dom 7- descendent. (Wszystko bazuje na skryptach, tutaj można spreparować sobie taki horoskop natalny zwany urodzeniowym http://www.bellnet.pl).

Koło zodiaku

Astrologia Chińska?

W przeciwieństwie do astrologii zachodniej i Indii, dwanaście znaków zodiaku nie dzielą niebo, ale równik, w którym każdy znak odpowiada jednej z dwunastu godzin, które rządził dniem, i jednym z dwunastu miesięcy. Termin chińskiej astrologii jest używany dla wygody, ale należy przyznać, że wersje tej samej tradycji istnieją w Korei, Japonii, Wietnamu, Tajlandii i innych krajów azjatyckich. Wydaje się, że jest to pozostałość po bardziej starożytnym systemie zwanym astrologią Jupiteryjską. Astrologiczny system przede wszystkim w oparciu o ruch Jowisza, który okrąża Słońce co 11,89 lat.

Jing Jang

Astrologia chińska nie stara się interpretować gwiazd i planet w układzie słonecznym. Bazuje ona na obserwacji księżyca i jego fazach. Filozofia tego systemu dzieli ludzi na dwa rodzaje: ying i yang. Astrologia chińska utworzyła również swoje własne znaki zodiakalne: szczur, bawół, tygrys, królik, smok, wąż, koń, koza, małpa, kogut, pies, dzik (obieg chińskiego zodiaku trwa więc 12 lat, każdego roku patronat obejmuje inne zwierze). Każdy człowiek w zależności kiedy się urodził ma również przypisany żywioł: drewno, ogień, ziemia, metal, woda (razem z żywiołami cały cykl zodiakalny trwa 60 lat). Po uwzględnieniu tych danych powstaje prognoza astrologiczna (biorąc pod uwagę jeszcze wpływy księżycowe), dzięki której wiemy jakie człowiek ma cechy osobowości, charakter, uzdolnienia czy predyspozycje. Prognoza astrologiczna jest na tyle permanentnym elementem kultury chińskiej, że Chińczycy nie wyobrażają sobie życia bez niej.

Dźotisza - Astrologia Wedyjska

Astrologia Indyjska zwana Wedyjską lub Dżjotiszą. Weda jest nauką zajmującą się poza aspektem duchowym również kulturą, polityką czy medycyną. Jest to nauka mająca swoje korzenie w Himalajach, a trwa nieprzerwanie od ponad 6 tys. lat. Weda jest określana mianem nauki światła. Dżjotisza jest nauką pozwalającą interpretować układy planet i gwiazd na niebie. Dzięki niej można poznać przyszłość, przeszłość, samego siebie oraz z kim warto się związać i jakie to rodzi problemy.

Astrologia Wedyjskiej zawiera w sobie naukę o żywiołach i planetarnych godzinach dnia. Ustalenie żywiołu i planety dominującej podczas ważnego wydarzenia czy w czasie urodzenia jest kluczowym elementem dla weddyjskiej astrologii. Fazy księżyca w tym systemie odgrywają również dużą rolę. Dżjotisza może odpowiedzieć na każde pytanie biorąc pod uwagę dokładną datę jego powstania oraz podpowiada czas rozpoczęcia ważnych wydarzeń, by ich rezultat okazał się pomyślny.

Zastosowanie praktyczne astrologii

Są pewne dni w tygodniu oraz w miesiącu i pewne godziny kiedy nam sprzyjają pewne planety, zwiększając tym samym powodzenie rytuałów.

Dni tygodnia, planety i dziedziny, jakim patronują

  • Poniedziałek: Dzień Księżyca / rytuały zmian
  • Wtorek: Dzień Marsa / rytuały usuwania konfliktów
  • Środa: Dzień Merkurego / rytuały pracy, finansów, handlu
  • Czwartek: Dzień Jowisza / rytuały egzaminów
  • Piątek: Dzień Wenus / rytuały miłości
  • Sobota: Dzień Saturna / rytuały usuwania negatywnych energii i sytuacji
  • Niedziela: Dzień Słońca / rytuały dobrobytu i zdrowia

Godziny odpowiadające najbardziej efektywnemu działaniu planet

  • Saturn - od 0.00 do 3.30
  • Jowisz - od 3.30 do 7.00
  • Mars - od 7.00 do 10.30
  • Słońce - od 10.30 do 14.00
  • Wenus - od 14.00 do 17.30
  • Merkury - od 17.30 do 20.00
  • Księżyc - od 20.00 do 24.00

 

Ciała niebieskie i ich symbole

Czytany 9837 razy Ostatnio zmieniany poniedziałek, 01 maj 2017 16:04
Więcej w tej kategorii: Astrologia »

1 komentarz

  • Link do komentarza Genituram wtorek, 29 grudzień 2015 15:33 napisane przez Genituram

    Bardzo przystępnie napisany artykuł. Dość przejrzysty, choć znalazłem link do nieistniejącej już strony, a szkoda :(

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy

Wróżka
Lilith

Canis
Rytualistyka

 

Czat
Ezoteryka 

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.