piątek, 20 październik 2017 18:07

Lucyferianizm i jego odłamy

Napisane przez Laguz
Oceń ten artykuł
(3 głosów)

Czym jest lucyferianizm? Czy to to samo, co satanizm? I tak i nie.

 



Z jednej strony lucyferianizm jest bardzo podobny do satanizmu pod jednym względem. Szatan jest często utożsamiany z Lucyferem jako, że poprowadził bunt przeciwko Bogu. Bunt spowodowany dumą i chęcią władzy. Za ta dumę został strącony z niebios w otchłań.

Czym różni się jednak lucyferianin od satanisty? Lucyferianizm jest filozofią, która mówi, że każdy jest wolny duchowo i może stanowić boskość. Jest to ta dziedzina ścieżki lewej ręki, która łączy aspekty światła i ciemności oraz większość nurtów lewościeżkowych takich jak wampiryzm.

Filozofia boga i bogini jest bardzo specyficzna, ponieważ traktuje filozofie chrześcijańską z pogardą, nie wytacza dział przeciwko chrześcijaństwu. Lucyferianizm jest ta sfera przeciwieństwa, która uczy bycia bogiem i boginią. Dąży do wyzwolenia ze sztywnych kanonów, które narzucone zostały przez religię. Jakakolwiek religię.

Magia lucyferiańska jest ta dziedziną, gdzie inicjacja polega na tym aby rytuał powodował "oczyszczenie" duchowe pod kontem pozbycia się religijnych(ale chodzi najczęściej o chrześcijaństwo) naleciałości. Dlatego powstały takie rytuały jak Draco Nequissime, który jest średniowiecznym rytuałem opętania przez Szatana. Podczas rytuały wzywa się złego ducha - przeważnie Legiona, który ma za zadanie dokonać inicjacji podczas snu.
Cały ryt ma charakter egzorcystyczny, ponieważ został napisany na podstawie Rituale Romanum Kościoła Katolickiego.

Podczas takich rytuałów dochodzi do działania sił "demonicznych". Co jakiś czas odprawiam tego typu rytuały i muszę powiedzieć, ze są one skuteczne i nie wyrządzają szkody przy odpowiednim podejściu i psychice człowieka.

Wyzbycie się naleciałości religijnych i psychika "owieczki bożej" jest nie wskazana, jeśli wkraczamy w bardziej zaawansowany obszar magii przeciwieństwa lub jak kto woli "czarnej magii" - postawa bycia bogiem lub boginią jest jak najbardziej korzystna. Wyzbycie się nurtów religijnych, zwłaszcza chrześcijańskich jest znaczące, gdyż Qliphoth jest sferą chaosu. Chaosu, który nie uznaje żadnych zasad ani ograniczeń. Aby kontrolować i wykorzystywać klifoty trzeba najpierw porzucić minimalizm i być jak własny bóg. Wydawać rozkazy i wykazać się żelazną psychiką.

Satanizm - bez cienia światła

Spośród wielu odłamów lucyferianizmu ten budzi najwięcej skojarzeń i to tych złych. Wszyscy chyba słyszeli o mszach satanistycznych, gdzie na ołtarzu leży dziewica, nad nią wisi odwrócony krzyż, a podczas rytuału bezcześci się krzyż i takie tam. Po części to i prawda - jednak magia widzi to inaczej. Po co organizuje się takie rytuały? otóż maja one za cel wpływać na psychikę w taki sposób, aby maksymalnie wykorzenić świadomość religijną.
W tym celu natężenie dramy jest maksymalne i powoduje uczucie profanacji, nie tylko fizycznej, ale i psychicznej. Uderza ono przecież z całą mocą w dotychczasowy system wartości oraz jego symbolikę, jaka jest np. krzyż.

W nowoczesnej interpretacji magii satanistycznej wykorzystuje się samą postać Szatana jako archetyp stanowiący przeciwieństwo chrześcijańskiego boga. Ale!
Ale praktykujący sam musi zdecydować jaka ścieżką pójdzie. Tutaj nie ma miejsca dla psychodramy ale jest świadoma decyzja. Psychika odgrywa rolę boga, a praktykujący staje się demonem i wykorzystuje cechy szatańskie aby osiągnąć swój cel.

W typologii klifotycznej postać Szatana stoi najwyżej jako Thaumiel - korona bogów. Odpowiada mu też typologia HVHI - diabeł jako nienazwany Pierwszy.

I tutaj otwiera się pole do wielu rytuałów oraz medytacji. Praktykujący powinien jednak nie szukać mocy wtedy, ale zrozumieć i przyswoić charakter tej klifoty.
Rytuały bazujące na tej klifocie są potężniejsze od tych opartych na archetypie Szatana.
Klifotyczne rutuały i medytacje zahaczają o sferę tzw. czarnego słońca i reprezentują lucyferiańską trójcę przeciwieństwa: Samael+Lilith+Cain, w yatuk-dinoih: Ahriman+Az+Zohak.


Wampiryzm - duchowe drapieżnictwo

Jest to ten odłam lucyferianizmu, który nie wchodzi w normalne kanony tradycyjnego wampiryzmu. W tym pojmowaniu, że praktyki wampiryczne będące częścią lucyferiańskiej filozofii są najbardziej tożsame z tym czym nazywamy wampiryzm PSI i astralny. Praktyki polegają na doskonaleniu własnej psyche w taki sposób aby można było całkowicie zawładnąć ofiarą. W tym sensie przypomina to ataki demoniczne i próby opętania innych poprzez różne byty. Tutaj znów pojawia się świadomość boga lub bogini, która pasuje tutaj idealnie.

Wampir jest bowiem bogiem, a to że musi on stanowić górę nad ofiarą jest pewne. Inaczej można mówić o namiastce wampira.

Wampiryczna magia charakteryzuje sie tym, że nie mal do każdego rytuału wykorzystuje się symbolikę energii w każdej formie. Może to być krew, może to być coś, co symbolizuje krew. Chodzi o to, że praktykujący musi zrozumieć, ze istota wampiryzmu psychicznego jest władza nad energią w każdy sposób. Poprzez magię demonstrowane jest to najlepiej.

Wampir mag wykorzystuje archetyp Lewiatana jako węża bezczasowości i symbol nieśmiertelności. Wąż Oraborus zjadający swój ogon jest symbolem ponadczasowości boskiej nieśmiertelności. Właśnie na takiej symbolice opiera się magia wampiryczna.

Najbardziej znaną i najstarszą boginią wampiryzmu jest Lilith. Pani jaskiń i luster. Jej krwiożerczość wykorzystywana była już w starożytności.
Lilith młodsza lub bardziej fachowo Namaah lub Nahemoth jest panią succubicznych jaskiń, miejscem seksualnego wampiryzmu i centrum jego polaryzacji. Jest to też bogini nieumarłych i dlatego też w wampiryźmie wykorzystuje się jej postać.
Starsza Lilith- bogini pierwotnego głodu i cieni nocy, też pasuje do psychologii wampirycznej, jest zarazem tożsama z klifotą Gamaliel.

Lucyferiański wampiryzm obejmuje to pole duchowości, które można inwokować za pomocą archetypów i sfer przypisanych ciemności, które odpowiadają za takie jak głód, pożądanie, drapieżnictwo.

Wampiryczny mag inwokuje bez obaw sfery klifotyczne jako bóg-demon, aby demonstrować swoją moc i wolę i poprzez to rozbudzić w sobie bestię.

Rytuały przy wykorzystaniu Mummu Tiamat polegają na wezwaniu jej jako pani piekieł i horroru i za jej pomocą budzi sie w sobie uśpione instynkty drapieżcy, wizualizuje ciało astralne jako cienie przybierające coraz to nowe i bardziej przerażające kształty.
Inokuje się pierwotne wody otchłani, aby poprzez ich "chrzest" uzyskać dzikość ducha i obudzić pierwotny głód.

Lucyfer za swoje pragnienie bycia bogiem i dumę stał się wzorem i naczelnym patronem ścieżki. Jest to najbardziej uniwersalny archetyp, którego cechy reprezentują niepodległość i rebelię. Ale tylko poprzez doświadczenie tego można w pełni cieszyć sie urokami ścieżki lewej ręki.

Właśnie ten uniwersalizm odróżnia satanizm od lucyferianizmu. Tu nie chodzi o kult diabła, ale stanie sie bogiem. Lucyferianizm cechuje połączenie światła i ciemności, w ten sposób powstaje byt duchowy, który reprezentuje lewościeżkowego anioła stróża. To Azal`ucel połączenie natury Azazela - strażnika wrót piekła i byt będący uosobieniem ciemności i Lucyfera - anioła światła.
Inwokacja Azal`ucela polega na obudzeniu w sobie natury Lucyfera po tym jak został strącony w otchłań i posiadł element ciemności.

Lucyferianizm nie zamyka się w utartych kanonach, ani anie zakłada klapek na oczy, ale czerpie garściami z całej materii wszechświata.
Jest uniwersalny i ponadczasowy, nie zna ograniczeń - wszystko i wszystkich można wykorzystać bowiem, aby osiągnąć własną boskość.

Czytany 1073 razy Ostatnio zmieniany piątek, 20 październik 2017 18:41
Więcej w tej kategorii: « Lilith

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy:

Wróżka
Lilith

Rytualista
Canis

 

Czat
Ezoteryka 

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.