;
poniedziałek, 31 styczeń 2011 00:00

Crowley Aleister (1875-1947)

Napisała
Oceń ten artykuł
(1 głos)

Aleister

W roku, w którym w hrabstwie Warwick urodził się Aleister Crowley, Helena BŁAWATSKA założyła TOWARZYSTWO TEOZOFICZNE. Crowley uznał ten fakt za wysoce znamienny, ponieważ on i Bławatska mieli podobne — pod pewnymi względami — zadania do spełnienia. Oboje uważali, że są wykorzystywani przez nadprzyrodzone umysły o nadludzkiej wiedzy i mocy jako kanały przesyłania informacji i oboje byli wrogo nastawieni do — ich zdaniem — fałszywych i zgubnych zasad tradycyjnego chrześcijaństwa. Atmosfera domu rodzinnego Crowleya nacechowana była fanatyczną, sekciarską bigoterią. Jego ojciec był wybitnym członkiem ugrupowania religijnego, pod nazwą Plymouth Brethren (Bracia z Plymouth), i świeckim kaznodzieją. Te okoliczności pchnęły młodego Crowleya do aktów buntu tak gwałtownych, że matka uwierzyła, iż jest on Bestią 666 z Apokalipsy, Antychrystem we własnej osobie. Piekło tych chłopięcych zmagań z duszącym go kodeksem moralnym tamtych lat opisuje w jaskrawych barwach w swych Confessions {Wyznaniach). Jednakże wszystko to było niczym w porównaniu z tym, czego doświadczył, zdecydowawszy się poświęcić życie rehabilitacji magii. Młodość upłynęła mu na podróżach, wspinaczce, lekturze, miłostkach i pisaniu poezji. Zajęciom tym oddawał się przez całe życie, w każdym osiągając doskonałość. Wspinał się na góry należące do najwyższych na świecie: w 1902 roku atakował Czogo Ri, w 1905 — Kanczendżungę, obie w Himalajach;

jego poezja odznaczała się wielką siłą i pięknem:
Aha!, 1909; The City of God (Miasto Boga), 1913;
Happy Dust (Szczęśliwy pyt),
1920,
by wymienić tylko najpiękniejsze z jego utworów;
Aleister

kochał niezliczoną liczbę mężczyzn i kobiet. Zasmakował ponadto w narkotykach,
z którymi zetknął go w 1898 roku Allan BENNETT, anglik, który był mnichem buddyjskim i odegrał istotną rolę w krzewieniu buddyzmu na Zachodzie. Rutynowe studia w Trinity College w Cambridge uzupełniał oddając się naukom tajemnym. Jego umysł zwracał się ku nieskończoności, a dusza rządna była doznań niedostępnych na ziemi. Głód wiedzy duchowej stał sięszczególnie ostry w okresie Świąt Wielkanocnych 1898 roku; miał wówczas 22 lata. Czytał właśnie The Cloud upon the Sanctuary (Chmurę nad sanktuarium) von Eckartshausena, książkę ;która czyni aluzje do istnienia ukrytego gdzieś bractwa adeptów kierujących losami ludzkości. Książka wywarła na nim tak głębokie wrażenie, że przsiągł sobie zająć miejsce w tej niewidzielnej hierarchi Wielkiego Białego Bractawa Mistrzów, o którym wsominały prace na temat okultyzmu. Kryzys duchowy, jaki przeżył doprowadził do jego wtajemniczenia do hermetycznego Zakonu Złoty Świt co nastąpiło 18 listopada 1898 roku w Londynie. Zwierzchnik Zakonu McGregor MATHERS był nie tylko sławnym uczonym (tłumaczył tak zawiłei niezrozumiałe traktaty jak Kabbalach denudata- kabała obnażona ) ale również praktykującym magiem o znacznych osiągnięciach. Crowley uważal go za mistrza.Zakon Złotego Świtu rozpadł się wkrótce po wstaieniu do niego Crowley'a . Uznał to za wynik niezdolności Mattersa do utrzymania łączności wewnętrzenej z tajemnymi przewodnikami zakonu, którzy jak mówił Crowley kierowali duchowymi losami naszej planety. Mimo, iż klęska ta głęboko dotknęła Crowley'a był on tymbardziej zdeterminowany. Postanowił nawiązać konrakt z prawdziwymi źródłami wiedzy i mocy ukrytymi za takimi tajemnymi bractwami
jak Towarzysto Teozoficzne i Złoty Świt. I właśnie na gruzach Złotego Świtu otworzył swój zakon Srebrnej Gwiazdy (Argentum Astrum).
Aleister
Crowley wyruszył w podróż do Meksyku, na Hawaje, do Cejlonu i Indii. Zgłębiał i uprawiał JOGĘ, TANTRYZM, buddyzm. Był pionierem w zakresie przystosowania seksualnych technik jogi tantrycznej do wymogów zachodniej tradycji magii. Kilka lat później, w czasie podróży do Chin, został wtajemniczony w wewnętrzne zasady działania I CHIN-GU, starożytnego systemu magii chińskiej, który również zaadaptował do wymogów zachodniej wersji okultyzmu.

 

 

Księga Prawa

Aleister

W roku 1904 Crowley był bliski wielkiego wtajemniczenia, pozostając przekonanym, iż wznowił już kontakt z Ukrytymi Przewodnikami, którego Mathers nie był w stanie nawiązać. Owo wtajemniczenie nastąpiło w najbardziej nieprawdopodobnych okolicznościach podczas miesiąca miodowego, spędzanego w Kairze z żoną Rosę, którą poślubił w Szkocji w 1903 roku. Żona była siostrą Geralda Kelly, portrecisty, który w późniejszym okresie został prezesem Akademii Królewskiej, a który przyjaźnił się z Crowleyem w Cambridge. Crowley uważał swoją żonę za osobę „w najwyższym stopniu przyjaźnie i domatorsko usposobnioną", której nigdy nie podejrzewał o jakiekolwiek objawy okultystyczne, toteż gdy nagle zaczęła odbierać przekazy z PLANU ASTRALNEGO, przyjął to ze zrozumiałym sceptycyzmem. Żona upierała się jednak, że niezwykle ważna wiadomość ma być zakomunikowana światu za jego pośrednictwem i że powinien się do tego odpowiednio przygotować. Wymieniła również kilka nazwisk i liczb, które zgadzały się z pewnymi kabalistycznymi obliczeniami i szyframi znanymi tylko Crowleyowi. W rezultacie powstała The Book of the Law (Księga Prawa), przedziwny i zniewalający utwór złożony z trzech krótkich rozdziałów podyktowanych Crowleyowi w Kairze przez odcieleśnioną osobę o imieniu Aiwass. Dyktowanie trwało trzy dni w kwietniu 1904 roku i za każdym razem zaczynało się dokładnie w południe, a kończyło dokładnie o pierwszej. Aiwass ogłosił nowe prawo dla ludzkości i początek nowego eonu, czyli ery w ewolucji ziemskiej świadomości. W swej książce Magick in Theory and Practice (Magia w teorii i praktyce) Crowley pisze „Magick", a nie „magie", aby odróżnić naukę magów od wszystkich jej imitacji — utożsamia Aiwassa nie tylko ze swoim własnym geniuszem, ale również z tym magicznym prądem solarno-fallicznej energii, czczonej w starożytności w postaci Szai-tana, „boga-diabła" Sumeru. W późniejszym okresie chrześcijanie błędnie pojmowali istotę tego pierwotnego bóstwa i nazwali je Szatanem, przeciwnikiem człowieka. Jako wielki bóg Set, Szaitan czczony był na pustyniach Egiptu w cza- sach przeddynastycznych. Zdaniem Crowleya, ów bóg dał początek ludzkości, on był tym Wężem Mądrości, który nakazał człowiekowi „poznać siebie", wielbionym przez gnostyków, a znienawidzonym przez chrześcijan. Księga Prawa głosi Prawo Telemy, czyli magiczną wolę; „Czyń, co chcesz — będzie całym Prawem!" (Do what thou wilt shall be the whole of the Law!). Dzisiejsze pokolenie hipisowskie interpretuje to jako: „Rób, na co masz ochotę", ale Crowley przekonał się na własnej skórze, że oznacza ono coś wręcz odwrotnego: „Rób, co do ciebie należy, i nic więcej". Jest więc bliskie taoistycznej koncepcji, według której należy pozostawić rzeczy ich naturalnemu biegowi, bez ingerencji pojęciotwórczego umysłu. Crowley wielokrotnie próbował uchylić się od wypełnienia misji, którą — jak sądził — powierzyli mu Ukryci Przełożeni, a która miała polegać na Prawie Thelemy i natchnieniu ludzkości dynamizmem jego magii. Próbował pomnieć Księgę Prawa, celowo postępował wbrew jej zaleceniom, a nawet udało mu się „zgubić" rękopis na całe 5 lat. Jednak powoli, ale nieubłgalnie jej wpływ przejawił się z pełną mocą

Mag

Aleister

W 1909 roku Crowley oddał się exploracji głębszych obszaru planu astralnego, aetherów, badanych trzy stulecia wcześniej przez Edwart Kellea i Johna Dee (. Twierdził, że w swym poprzednim wcieleniu był Edwardem, czyli w istocie kontynuował po prostu wcześniej zaczęte prace.W tych wycieczkach towarzyszył mu poeta Victor NEUBURG, a liczne kontakty, w jakie weszli z mieszkańcami eterów, są szczegółowo opisane w jednej z najważniejszych prac Crowley'a The Vision and the Voice . W latach 1915—1919 Crowley przebywał w USA, gdzie przeszedł szereg trudnych prób magicznych stanowiących przedostatni stopień w magicznej hierarchii, do którego aspirował w 1898 roku, a który nasepnie utożsamił z A.A.. Jego wtajeniczenie do tego stopnia, twierdził, odbyło się za sprawą egipskich bogów, którzy objawili mu się pod postacią różnych kobiet. Ich cechy fizyczne przyrównał do cech zwierząt, jakich te bóstwa używywały w roli swych totemów lub kanałowi do przesyłania swych mocy (p. DUCE CE). Kobiety te odgrywały rolę służebnych świątyni inicjacji, gdzie zostału mu objawione tajemnice nowego eonu. Zanim w 1920 roku założy swoje Opactwo Telemy w Cefalu na Sycylii Crowley był przygotowany do spędzeeniu reszczy życia co uczynił - to znaczy w występwaniu w charakterze wielkiego hierofanta, a więc tego, który objawi tajemnice ludzkości w trakcie jej przechodzenia z jednego eonu do nastepnego . Trzy takie zmiany, które zawszły w okresie historycznym, nazwał eonami pogaństwa, chrześcijaństwa i thelemy a dominowały w nich kolejno matka (reprezentowana przez Izyde), ojciec (Ozyrys) i Dziecko (Horus). Eon Horusa ogłoszony przez Aiwassa w Księdze Prawa jest erą ukorowanego i podbijającego dziecka. Crowley pisze o nim : jego rządy zapuszczają korzenie wszędzie. Zwraca uwagę na upadek poczucia grzechu, szerzenie się naiwności i nieodpowiedzialności. Dziwne zmiany instynku rozdrodczeniego, ciecinną wiarę w postęp w połączeniu z przerażającym strachem przed katastrofą. Crwoley uważal sięnie tylko za proroka, zwiastuna nowego eonu ,ale równiez za Bestię 666, a Księga Prawa nieomieszkuje wspomnieć owej matki wszeteczeństw i obrzydliwości ziemi z rozdziału 17 Apokalipsy. Ona jest tą niewiastą odzianą w szkarłat, siedziącą na bestii. Tę rolę odgrywało w czasach Crowley'a wiele kobiet, ale żadna z nich nie czyniła tego w sposób tak barwny jak Leah Hirsig, z którą założył swe opactwo pod wezwaniem " czyń co chcesz". Razem oddawali się magii seksulanej i przyjmowali dziwne leki celem eksplorowania niewidzialnych światów. Upojona alkoholem i narkotykami, naładowana seksem Leah miewała wizje i podobno zdołała nawiązać kontak z Aiwassem w nieznanych wymiarach świadomości. Jej relacje z tych wyczynów Crowley zapisywał w swych magicznych dziennikach. W systemie Crowley'a jedna z naiważniejszych innowacji spowodwanych zmianą eonu dotyczyła podstaw praktyk okultyzmu. Od blisko 2000 lat podstawowe zasady praktyk okultystycznych były związane z wyszukanym ceremoniałem. Takie metody Aiwass jednoznacznie odrzuca. Starodawne rytuały są czarne, niech złe będą wyrzucone precz, dobre będą oczyszczone przez proroka. Toteż Crolwey zapbrał się do oczyszczania rytuałów Złotego świtu a wyniki opublikował w monumentalnym periodyku " De Eqiunox" 10 zeszytów 1910 rok. Jego dawny Guru Mathers usiłował doprowadzić do sądowego zakazu publikowania periodyku. Dzięki temu Crowley mógł uznać, że ostatecznie rozprawił się ze Złotym Świtem oraz wszystkimi podobnymi bractwami głoszącego przestarzałą wersjękoncepcji eonu. W tradycyjnych postaciach magii obrzędowaj mag występował uzbrojony we własne atrybuty, przyozdobione insygniami godności, jaką piastował, i oślepiał blaskiem swych „urzędowych" szat. W rzeczy samej, był przygotowany do wałki przeciw niewidzialnym zastępom. Tymczasem magia nowego eonu nie ma już tego wojowniczego charakteru. Jej maksymą jest: „Kochaj według woli", co jest rozszerzeniem zasady: ; „Czyń. co chcesz". Wymaga to „żarliwego pojednania przeciwieństw" i całkowitego obnażenia ducha, a możliwe jest tylko pod warunkiem odrzucenia sztywnych zasad. Człowiek musi nie tylko odrzucać swą maskę, ale i pozbyć się ciała, tak aby duch sam mógł badać najgłębsze obszary świadomości. Bez całkowitego utożsamienia materii i ducha nie będzie w stanie ani wypełnić swego przeznaczenia, ani włączyć się w prąd nowego eonu. Człowiek nie może już dłużej zamykać się w swym magicznym kręgu, izolując się od reszty świata, ponieważ stanowi z nim jedność, a cała jego istota płonie z ekstazy połączenia. Jest rzeczą charakterystyczną, że Crowley interpretował ten kosmiczny związek w kategoriach seksualnych i w związku z naukami magii seksualnej, których udzielał. Zaproponowano mu wysokie stanowisko w Ordo Templi Orientis (OTO). Propozycję przyjął i w roku 1922 został zwierzchnikiem tego zakonu. Crowley wierzył, że przeznaczeniem człowieka jest rodzenie bogów. Niektóre z tajemnic tej wykraczającej poza granice człowieczeństwa alchemii wplótł do swej powieści Moonchild (Księżycowe dziecię), opublikowanej w 1929 roku, w której snuje opowieść o magu i kobiecie specjalnie w tym celu wybranej. Można wątpić, czy Crowley kiedykolwiek odprawił obrządek opisany w Księżycowym dziecięciu, chociaż jego magiczna kronika potwierdza, iż wielokrotnie próbował spłodzić „magiczne dziecko" z różnymi niewiastami, odzianymi w szkarłat. Po wydaleniu z Italii w 1923 roku musiał opuścić swoje Opactwo Telemy w Cefalu. Schronił się najpierw w Tunezji, a następnie we Francji, gdzie w straszliwych męczarniach toczył samotną i rozpaczliwą walkę z uzależnieniem od heroiny. Stamtąd wyjechał do Niemiec, a później z powrotem do Anglii, by tam spędzić ostatnich piętnaście lat swego życia. Crowley nigdy nie wyzbył się idei założenia magicznej kolonii, społeczności, w której telemici mogliby przywoływać przedziwne moce, jakie kiedyś objawiły się mu przez demona Aiwassa. Pracował bezustannie do samej śmierci w Hastings w 1947 roku, publikując książki i broszury, tworząc poezję i pisząc niezliczone listy do ludzi mieszkających we wszystkich częściach świata. W końcowym okresie życia, podczas drugiej wojny światowej, napisał swe ostatnie wielkie dzieło The Book of Thoth . Zawarł w niej nową interpretację starożytnej symboliki TAROTA, zgodnie z magicznymi zasadami nowego eonu, w których powstaniu sam miał duży udział.

Czytany 12254 razy Ostatnio zmieniany poniedziałek, 01 maj 2017 16:09

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.