niedziela, 19 listopad 2017 12:42

Kim są wampiry?

Napisała
Oceń ten artykuł
(3 głosów)

Wampiry to istoty pobierające energię z innych żywych istot, metodami psi lub czerpiąc ją przez pitą krew. 

Skąd się biorą wampiry i skłonności wampiryczne? 

Istnieje kilka teorii na ten temat...

 

 

Jedna z nich mówi o wrodzonej mutacji ciała astralnego, którego postać u wampira wymaga ciągłego uzupełniania energii ze względu na jej wycieki. Mnie osobiście mało to przekonuje, bo wampir pobiera energię nie tylko po to, żeby wrócić do stanu normalnego funkcjonowania, ale często również żeby się wynieść ponad ten stan i doznać wrażeń przeenergetyzowania i osobliwego haju, jaki się z tym wiąże. Niemniej jednak u niektórych osób mechanizmy ssące wydają się wrodzone. 

Inna teoria to matrycowanie – plastyczne ciało astralne w zetknięciu z potężniejszym myślokształtem przejmuje jego cechy, stając się różnym od normalnego ciała astralnego. Jest to wtedy świadome lub wpółświadome działanie. Osoba zafascynowana jakimś wzorcem, czy to z powodów wrodzonych, czy z powodu stopniowego poznawania i oswajania się z nim decyduje się upodobnić się do niego i zespolić się z nim, ceniąc wyżej to, co w ten sposób zyska niż to, co w ten sposób straci. 

Całkowicie pozbawiona mistycyzmu jest teoria „techniczna” głosząca, że wampiryzm jest zestawem technik pozwalających osiągnąć pewne korzyści. Tych technik może się nauczyć ten, kto ma talenty ogólnomagiczne i kto poświęci na to wystarczająco wiele wysiłku. Przemienia to charakter człowieka tak, jak specyficzną osobowość mają zagorzali programiści – konieczność długiego obcowania z pewnym sposobem myślenia i reagowania powoduje utrwalenie się nowego zestawu cech i reakcji. 



Niezależnie od tego, którą wersję przyjmiemy, zasadniczy – nawet dla wyznawców teorii wrodzoności – jest proces zmatrycowania, wampirycznej inicjacji. Może ona się odbyć samodzielnie lub pod opieką doświadczonego wampira. Wymiana krwi z nim, czyli zmieszanie energii powoduje naniesienie na słabszą, niewampiryczną osobę silnych wzorców energetycznych wampira, w ten sposób dając nowo narodzonemu wampirowi wiele rzeczy, które samodzielnie musiałby osiągać przez długi czas. Nie jest to jednak jednorazowy akt – utrwalenie nowych energii wymaga czasu i opieki ze strony mentora wprowadzającego w nowy świat. Tworzy to intymny stosunek rodzica i dziecka, często zabarwiony erotyzmem, bo sytuacja picia krwi jest bardzo erotyczna. Mentor uczy swojego ucznia zarówno środowiskowych zasad etycznych i zachowania, jak i technik pozwalających sprawniej czerpać energię i bronić się. Udziela mu także emocjonalnego wsparcia w problemach, które się pojawiają wraz z życiem z tak silnie zaznaczoną innością i emocjonalnym zamętem pojawiającym się wraz ze wzrostem siły osobowości jednostki, do której wiele osób zaczyna żywić silne emocje, nie zawsze mogące być odwzajemnionymi. 



Zwyczajnego człowieka picie krwi nie uzależni. Nie ma do tego żadnych medycznych podstaw. Dopiero zmatrycowanie sprawia, że krew staje się dla wapirów sang uzależniająca, jej brak przez dłuższy czas powoduje negatywne doznania, a jej napicie się – doznania narkotyczne, choć nieporównywalne do którejś ze znanych substancji psychodelicznych. Wampiry psi są w podobny sposób uzależnione od dużych ilości energii pobieranej z zewnątrz, od ludzi – różniącej się „smakiem” i skondensowaniem energii od tego, co można pobierać z powietrza, żywiołów itp., jak to czynią magowie nie chcący naruszać stanu energetycznego innych ludzi. 



Niektóre wampiry, zwłaszcza zjednoczone w grupach preferują styl goth, czyli czerń, podkreślenie bladości cery i silny makijaż oczu, biżuteria z „mrocznymi” motywami, czasami elementy stroju pochodzące ze społeczności sadomasochistycznej. Nie jest to jednak normą, a raczej modą naszych czasów. Jedynie czerń stroju ma uzasadnienie – tak jak kolor ten pochłania światło, tak astralna czerń zasysa energię. Samo noszenie czerni tego nie sprawi, ale stała obecność fizycznej czerni pomaga umysłowi trwać w stanie nastawienia na pobór energii. Jest to jednak tylko pomocnicze, a nie niezbędne i poza grupami przyjmującymi określony styl jako swego rodzaju strój organizacyjny istnieją wampiry zupełnie nie wyróżniające się strojem. 



Nadwrażliwość na światło występuje u wampirów z różnym natężeniem. Niektórzy noszą ciemne okulary i osłaniają twarz kapeluszem albo czapką z daszkiem, inni poczują się źle dopiero po kilku godzinach spędzonych na letnim słońcu. Nie jest to duża uciążliwość, światło słoneczne nie zabija tak, jak na filmach, zwiększa się jedynie podatność na oparzenia i mdłości pod wpływem nadmiaru słońca. Konieczność chronienia się przed słońcem ma swój uboczny korzystny skutek – opóźnia to starzenie się skóry. Ludzie z południowych regionów świata są piękni za młodu, ale bardzo szybko zaczynają się starzeć z powodu niszczącego działania słońca na skórę. Długie zachowywanie młodego wyglądu u wampira można przypisywać dużym dawkom pochłanianej energii, ale na pewno swój udział w tym ma też zalecana przez kosmetykę ochrona przed promieniami słonecznymi. 



W tekście trudno jest przekazać specyficzny klimat wampiryzmu, zwłaszcza że nie mam zamiaru nikogo zachęcać, więc niech ta garść informacji na razie wystarczy dla zainteresowanych.

Czytany 593 razy
Więcej w tej kategorii: « Odmiany wampiryzmu Porfiria »

1 komentarz

  • Link do komentarza Sasha niedziela, 19 listopad 2017 16:41 napisane przez Sasha

    A co jeśli ktoś jest "przebudzonym" wampirem i nie wie co ze sobą zrobić?

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy:

Wróżka
Lilith

Rytualista
Canis

 

Czat
Ezoteryka 

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.