;
środa, 17 czerwiec 2009 00:00

Odłamy wicca

Napisała
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Wicca jest religią bardzo nietypową, gdyż nigdy nie stworzyła ona jakiejś jednej wielkiej organizacji, która by skupiała wszystkich wyznawców, ani nawet kilku wiodących odmian. Wicca zawsze była bardzo podzielona na wewnętrzne stowarzyszenia, które różnią się niektórymi założeniami teoretycznymi. Różnice dotyczą bardzo wielu różnych płaszczyzn, ale nie zmienia to faktu, że wszystkie odłamy wywodzą się z jednego korzenia i jednego źródła pierwotnego.

 

Twórcą współczesnych odmian Wicca był Gerald B.Gardner, który będąc sam członkiem starego konwentu Wicca, stworzył podstawy do odnowienia założeń tej religii. Inicjacja Gardnera została dokonana w zgromadzeniu w regionie New Forest (Anglia) przez Wielką Kapłankę zwaną "Old Dorothy" Clutterbuck. Pierwszą jego szerzej znaną publikacją była nowela "High Magic Aid" wydana w 1949 roku o rytuałach i tradycjach praktykowanych w jego macierzystym zgromadzeniu. Rok 1951 przyniósł jego kolejne dzieło, które stało się kamieniem węgielnym pod współczesne odmiany Wicca. "Witchcraft Today" stało się książką szeroko znaną nie tylko w Anglii, ale i poza jej granicami. Od tego się zaczęło.

Gardnerian Wicca

Jest to odłam Wicca oparty właściwie całkowicie na tradycji czarownic z  New Forest, stanowiący najbardziej konserwatywny obóz wśród wielu wiccańskich zgromadzeń. W tej tradycji występuje ściśle przestrzegana struktura hierarchiczna na czele z Wielką Kapłanką i  Wielkim Kapłanem. Niezwykle trudno dostać się w szeregi tego odłamu, gdyż stara się on o jak najpełniejsze zachowanie tajemnicy wokół swoich działań. Niewiele wiadomo o rytuałach, miejscach spotkań i siedzibach członków. Rytuały ujawniane są młodemu adeptowi dopiero po inicjacji, której niezwykle trudno doświadczyć. Każde zgromadzenie tego odłamu Wicca jest autonomiczne i prowadzi je Wielka Kapłanka, która po wielu latach praktyki dostąpiła trzykrotnego rytuału wtajemniczenia, pozwalającego nauczać innych. Gardnerian Wicca opiera się głównie na wierze w reinkarnację i zasadzie "Dopóki nie szkodzisz, rób co chcesz". Zgromadzenia zwykle liczą taką samą ilość kobiet i mężczyzn. Wszystkie rytuały odprawiane są nago, dla większego zjednoczenia z naturą.

Alexandrian Wicca

Powstanie tego zgromadzenia zainicjował Alex Sanders wraz z żoną Maxine. Utrzymywał on, że jego babka dokonała w 1933 roku inicjacji, dzięki której stał się członkiem Wicca. Wbrew niektórym twierdzeniom ten nurt nie ma nic wspólnego ze starożytną Aleksandrią, gdyż nazwa pochodzi od imienia założyciela, a nie nazwy miasta. Ideologicznie tradycja ta jest niezwykle bliska Gardnerian Wicca, ale spore różnice daje się wyłapać w symbolice. Większość rytuałów ma charakter sformalizowany, a nie magiczny. Tradycja ta jest bardziej liberalna i mniej surowa niż gardnerianie. Nagość podczas rytuałów występuje opcjonalnie i jest uzależniona od indywidualnych przekonań poszczególnych jego uczestników.

Algard Wicca

Tradycja ta jest dziełem Mary Nesnick, Amerykanki, która przeszedłszy inicjację w kościele gardneriańskim i alexandriańskim. Opierając się na wielu podobieństwach między obiema tradycjami stworzyła hybrydę łącząc je właśnie w nową tradycję Algard.

Dianic Wicca

Ruch ten podzielony jest wewnętrznie na dwie tradycje. Pierwsza z nich tzw. Old Dianic Wicca została stworzona przez amerykanów Morgana Mc Farlanda i Marka Robertsa. Tradycja ta daje pierwszeństwo na świecie żeńskiemu pierwiastkowi Bogini, nie niszcząc jednak kultu Rogatego Boga i kultywując go w dalszym ciągu. Bóg nadal jest czczony jako syn i kochanek Bogini. Zgromadzenia tego odłamu są mieszane i składają się zarówno z mężczyzn jak i kobiet. Drugi odłam Dianic Wicca to najbardziej feministyczny typ Wicca. W zgromadzeniach biorą udział tylko i wyłącznie kobiety, a pierwiastek żeński jest tu nie tyle dominujący co właściwie jedyny. W tym odłamie nie występuje struktura hierarchiczna i decyzje zapadają wspólnie. Całkowite sfeminizowanie tej odmiany Wicca spowodowało dominację lesbijek w zgromadzeniu. Gałąź ta zajmuje się również działalnością społeczną w celu obrony kobiet. Wydaje feministyczną gazetę "Of a Like Mind". Pod względem rytualnym jest to mieszanina wszystkiego co się da.

Celtic Wicca (Kościół Wicca)

Kościół ten, dzieło małżeństwa Gavina i Yvonne Frost, wszystkie swoje tradycje i obrzędy opiera na przedchrześcijańskich kulturach celtyckich i późniejszych, które narodziły się na gruzach zburzonego świata celtyckiego. W Celtic Wicca istnieje wiele elementów szkockich irlandzkich i walijskich, a także pierwiastki teutońskie. Symbolika i wiele form magii opiera się na runach i tradycji druidycznej. Celtic Wicca niezwykłym (nawet jak na niezwykle ekologiczną Wicca) szacunkiem darzy przyrodę. Ostatnio staje się coraz bardziej popularna, gdyż nie stanowi zamkniętej wspólnoty, która działa w podziemiu, ale nawet stara się popularyzować Wicca np. przez oferowanie kursów korespondencyjnych.

Seax-Wicca

Jest to kolejna hybryda, dzieło Raymonda Bucklanda, który ukształtowany w tradycji Gardnerian Wicca i Celtic Wicca postanowił połączyć oba odłamy, tworząc Seax-Wicca.

Teutonic Wicca

Jak sama nazwa wskazuje ruch ten wywodzi się z krajów germańskich, łącząc tradycje z terenów Niemiec, Danii, Szwecji, i Norwegii. Imiona bogów wywodzą się zazwyczaj z tego właśnie kulturowego kręgu i reprezentowane są głównie przez męski pierwiastek Odyna (Odina) oraz żeński (Freyja lub Freya). Również symbolika tej drogi wywodzi się z germańskiego kręgu kulturowego, opierając się przede wszystkim na runach.

Ceremonial Wicca

Jest to niewątpliwie najbardziej magiczna z odmian Wicca, opierająca się głównie na ćwiczeniu technik wykorzystania mocy magicznej i magicznych ćwiczeniach. Ceremoniały są niezwykle wyszukane i bardzo silnie związane z Naturą oraz okultyzmem, z którego zresztą większość rytuałów się wywodzi. Ideologia jest bardzo ezoteryczna i opiera się na magicznych praktykach.

Solitary Wicca

Zarówno obecnie, jak i w przeszłości była to najpopularniejsza forma Wicca. Nie jest to kościół w pełnym tego słowa znaczeniu, gdyż nie posiada właściwie struktury wewnętrznej. Zawsze większość Wiccan była zmuszona do praktyk indywidualnych, gdyż bardzo często wyznawcy oddaleni byli od siebie dystansami uniemożliwiającymi lub utrudniającymi wspólne praktyki. Tylko od czasu do czasu odbywały się jakieś większe zgromadzenia w celu wspólnego odprawiania rytuałów i świętowania, ale nie odbywały się one w jakimś stałym gronie.

Stregheria (Strega)

Stregheria nie jest formalnie odmiana Wicca, lecz ten włoski kult mocy opiera się na tak podobnych założeniach i podstawach, że właściwie można go śmiało uważać ze jedną z odmian Wicca. Wywodzi się on się z zamierzchłej historii, szukając swych korzeni w XIV wieku i czasach wcześniejszych.

Czytany 3795 razy Ostatnio zmieniany piątek, 21 październik 2011 00:55

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.