;
niedziela, 15 grudzień 2019 17:34

Yule

Napisane przez
Oceń ten artykuł
(1 głos)

Yule - przesilenie zimowe - jest starożytnym rytuałem kultu Słońca. Przypada na około 21 grudnia. Początków tego święta należy upatrywać w pradawnych obrzędach celebrujących narodziny Mitharsa, boga Słońca czczonego na wyspach Morza Śródziemnego. W późniejszych wiekach święto to zakorzeniło się na kontynencie europejskim i obrosło zdumiewającą mieszanką ludowych rytuałów.

mitras

   Yule obchodzone jest w porze zimowej. I chociaż nie wszędzie zima kojarzy się ze śniegiem i mrozem, to jednak jest to okres uśpienia i odpoczynku natury przed nadejściem wiosny. Święto to astronomicznie stanowi przełom zimy. Po zimowym przesileniu dni stają się dłuższe, dlatego Yule wiąże się z powrotem ciepła i Słońca, odrodzeniem Boga. Święto to, podobnie jak pozostałe sabaty, jest jednym z punktów zwrotnych roku. Celebruje się przesilenie zimowe, kiedy jest najdłuższa noc i najkrótszy dzień w roku (słońce przesuwa się z północy na południe). Po tej nocy światło zaczyna przezwyciężać ciemność, kiełkuje nowy cykl natury. Palenie tej nocy świętego ognia (Coel Coeth) symbolizuje właśnie odrodzenie się Słońca. Pogańską wersję święta, którą później przejęło chrześcijaństwo mianując Bożym Narodzeniem, obchodzono w Irlandii do V wieku, Anglii, Szwajcarii i Austrii do VII, w Niemczech do VIII, a w krajach słowiańskich do IX-X wieku. Poganie czcili przesilenie na różne sposoby, np. palili kłody Yule (opis poniżej), praktykowali magię, odprawiali rytuały, składali ofiary, urządzali uczty, nosili od domu do domu zbożowe laleczki, śpiewali "kolędy", wróżyli, co też może przynieść nadchodząca wiosna.

 

swiety-ogien

   Yule, od anglosaskiego słowa "yula", oznacza "koło roku". Jest to jeden z czterech mniejszych sabatów, jednak mimo tego określenia, jest to dzień niezwykle ważny. Bogini wydaje na świat dzieciątko - Boga i staje się Boginią Matką. Jest to święto początku - narodziny nowego roku, nowego życia, nadziei. Bóg, który umarł w Samhain, rodzi się ponownie. Słońce powraca, aby ogrzać Ziemię. Czarownice czczą wówczas Boga jako Boskie Dziecko, zaś Boginię we wcieleniu Boskiej Matki. I choć brzmi to jak zapożyczenie z opisu świąt chrześcijańskich, jest dokładnie odwrotnie, to chrześcijaństwo wchłonęło w siebie o wiele starszą tradycję.

 

   Do tradycji tego święta należy ozdabianie drzewka. Nie musi to być ścięte drzewko, a np. żywa, rosnąca w doniczce roślina, którą później przesadzisz do ogrodu. A jeśli już wybierzesz ścięte drzewko, pamiętaj, że tradycja nakazuje zrobić to samemu, a nie kupować. Na drzewku Yule powinno się umieścić oprócz wszelakich ozdób, płonące świeczki. Jednak radzę tu zachować ostrożność i raczej zapalić je jednorazowo w dzień przesilenia. Ta tradycja ma swoje korzenie w starożytnym Egipcie. Po zakończeniu świąt, należy pamiętać, aby nie wyrzucać drzewka, ale je spalić. Zresztą w ten sam sposób powinno się postępować ze wszystkimi przedmiotami kultowymi czy magicznymi. Ciekawym zajęciem może stać się wykonanie ozdób Wicca na drzewko Yule, np. saszetek z wonnymi ziołami, owiniętych błyszczącym drutem kryształów górskich, które będą wyglądać jak sople lodu, jabłka (symbolizujące płodność Ziemi), pomarańcze, suszone plasterki cytryn, orzechy np. owinięte w złotko, laski wanilii, cynamonu, pierniczki etc. Takie naturalne dekoracje pojawiały się zwyczajowo na każdym drzewku w dawnych czasach. Można popuścić wodze fantazji i wymyślić naprawdę ciekawe ozdoby.

 

   W okresie Świąt Bożego Narodzenia, które stały się niezwykle komercyjnymi świętami, można dostać w sklepach pentagramy do ozdoby domu J - są to także wspaniałe amulety ochronne, strzegące Twój dom przed wszelkimi negatywnymi energiami.

 

   Palenie kłody Yule było obrzędem kultywowanym przez Wikingów, którzy czcili w ten sposób najważniejszego ze swoich bogów - Thora. A teraz przedstawię, jak wygladała stara wiccanska tradycja palenia kłody w Yule, która jest symbolicznym przedstawieniem aktu odrodzenia się Boga w płomieniach świętego ognia Bogini Matki. Jeśli chcesz wskrzesić tę tradycję, musisz zaopatrzyć się w kłodę najlepiej sosnową, dębową lub jesinową. Kiedy nadejdzie czas Yule narysuj na kłodzie kredą lub wyryj za pomocą Bolline wizerunek słońca lub Boga w postaci rogatego koła (symbol Boga przedstawiony został w dziale Bogini i Bóg) lub mężczyzny. O zmierzchu rozpal ognisko, a kiedy kłoda się zajmie ogniem, wyobraź sobie, że słońce rozświetla ją od wewnątrz i pomyśl o nadchodzących cieplejszych dniach.

 

   Innym ważnym elementem w tradycji obchodzenia Yule jest umieszczenie w domu ostrokrzewu, bluszczu, a przede wszystkim jemioły, świętej rośliny Celtów. Druidzi ścinali jemiołę za pomocą złotego sierpa. Wszyscy znamy magiczne działanie pocałunku pod jemiołą, zresztą uważano ją także za afrodyzjak. Ja jednak bynajmniej nie polecam jej spożycia, jest ona bowiem rośliną trującą! Innymi tradycyjnymi roślinami Yule, poza wymienionymi są: laur, cedr, rumianek, jałowiec, mech, szyszki sosnowe, rozmaryn.

 

  Z Yule wiążą się także pewne wróżby. Jeśli jest to czas wietrzny lub usłyszy się świerszcza podczas wieczerzy, to oznacza to szczęśliwy rok. Intnieją podania mówiące, jakoby osoba urodzona w Boże Narodzenie miała zdolność widzenia krasnoludków. Warto także tego dnia otworzyć drzwi wejściowe, a wszystkie złe duchy opuszczą nasze domostwo. Yule przypada na czas niedostatku pożywienia. Zapobiegliwi ludzie w lecie gromadzili zapasy, suszyli je na słońcu, zakopywali w ziemi, wieszali w spiżarniach, zalewali octem lub miodem, trzymali w śnieżnych zaspach niczym w lodówce. Ponieważ jedzenia w tym okresie było mało, ludzie w szczególny sposób czcili każdy najmniejszy kąsek. Dlatego tak ważnym elementem świętowania Yule jest uroczysta wieczerza. Tradycja mówi, iż w czasie Yule podaje się orzechy, owoce (jabłka, brzoskwinie), ciasta owocowe, ciastka z kminkiem maczane w kompocie z jabłek, który jest niezbędny podczas obchodów tego świeta (ciepły kompot wspaniale rozgrzewa w mroźny wieczór), a także wieprzowinę (dla osób jedzących mięso). Świąteczne pierniki są współczesną formą placków pieczonych z dodatkiem miodu, które składano w ofierze bogom przy święcie Yule. Placki takie wkładano również do grobów, aby zapewnić duszom zmarłych bezpieczną podróż w zaświaty. Również ciasteczka są typowym przysmakiem w tym okresie, a ich kształty maja znaczenie symboliczne: okrąg - symbol Słońca; gwiazdy - pentagram, ochrona przed złem; dzwonki - w pogańskich czasach służyły do odpędzania złych duchów; drzewka - symbolizują nieprzerwany cykl płodności. Tradycja palenia kłody zachowała się także w postaci ciasta zwanego "Yule log", które swoim wyglądem przypomina właśnie polano.

 

   Do picia poleca się piwo (najlepiej imbirowe, jabłkowe - u nas na rynku to Gingers i Reeds, ale inne piwa także mogą być) oraz herbatę z hibiskusa lub imbiru. Warto także przyżądzić pudding , bowiem każdy jego kęs spożyty podczas wieczerzy, gwarantuje udany miesiąc w nowym roku. U nas znany jest zwyczaj spróbowania dwunastu potraw w tym samym celu, po jednej na każdy miesiąc, aby nie zabrakło nam szczęścia i pożywienia w nowym roku. Podczas Yule warto otoczyć się odpowiednimi zapachami, jak: igły sosnowe, pomarańcze (rozjaśniają umysł) i lawendą (łagodnie uspokaja), np. wziąć gorącą kąpiel z tymi olejkami. Chociaż ogniste, rozgrzewające zapachy także będą jak najbardziej na miejscu, w końcu to święto odrodzenia, powrotu Słońca. Ja uwielbiam cynamon, ten zapach jak najbardziej, moim zdaniem, pasuje do Yule.

 

   Jeszcze słówko na temat daty. Przesilenie wypada około 21 grudnia, trzeba sparwdzić jak to wygląda w danym roku w kalendarzu astronomicznym. Część osób dla wygody przyjmuje, że jest to dzień 25 grudnia, tak samo Litha - 25 czerwca. Ja radzę jednak świętować w przesilenie. Nie znaczy to, że uważam, iż powinno się zrezygnować ze świąt w terminie Bożego Narodzenia w Kk - jako że większośc naszych rodzin wówczas świętuje lepiej potraktujmy to jako przedłużenie Yule, cieszmy się drzewkiem, powracającym Słońcem, wspaniałymi wieczerzami.

Czytany 520 razy Ostatnio zmieniany niedziela, 15 grudzień 2019 18:38
Więcej w tej kategorii: « YULE - noc naszych dusz

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.