;
środa, 17 czerwiec 2009 00:00

Wicca

Napisała
Oceń ten artykuł
(10 głosów)

Wicca to bez wątpienia jedna z religii, które pod koniec XX wieku zaczęły przeżywać swój renesans. W czym tkwi sukces właśnie tej ścieżki, a nie innej? Prawdopodobnie właśnie w wiccańskiej ideologii. Słowo Wicca pochodzi bezpośrednio od wyrazu angielskiego Wichcraft oznaczającego sztukę magiczną, ono zaś wywodzi się od wyrażenia "Craft of the Wise" - "Moce Mądrego Człowieka"

 

Świat Wicca opiera się na zderzaniu się przeciwieństw, pierwiastka męskiego (symbolizowanego przez postać Rogatego Boga) i żeńskiego (Bogini występująca w trzech aspektach). Te dwa pierwiastki rządzą światem wedle własnej woli, nawzajem dopełniając się. Nie są to bóstwa dobre ani złe, nic nie jest uprzywilejowane. Istoty te pozostają poza dobrem i złem, są jednocześnie zimne i gorące, są żywiołami, są wszystkim co człowieka otacza.

Mimo pozornej przeciwności obu pierwiastków świetnie ze sobą współgrają. Jeżeli człowiek niezorientowany popatrzy na wiccański kalendarz to zdziwić się może, że mówię o Bogu i Bogini, podczas, gdy tam aż roi się od różnych pogańskich bóstw. Nic w tym sprzecznego. Imiona te mają na celu wyłącznie zobrazowanie konkretnego aspektu działalności Boga i Bogini, są jakby formą synonimów, mających w pełni ukazać konkretne zagadnienia, którymi konkretne bóstwa się zajmują. Zwykle każdy wiccański mag wybiera sobie jakiś system bogów np. greckich, egipskich, skandynawskich itd. w którym się porusza, aby stworzyć sobie spójne źródło symboliki. Zasadniczo istnieje Bogini, symbolizująca wszystko co wiąże się ze zmiennością, płodnością i kobiecością oraz matczynym ciepłem. Rogaty Bóg to postać podobna do dawnego Pana, boga pól, lasów, zwierząt, roślin, drzew, wszelkich form przyrody. Boga zwykle interpretuje się jako syna bądź kochanka Bogini, zależnie od zapatrywań maga. Ja osobiście wolę kochanka, ale to tak naprawdę nie ma znaczenia, gdyż cała Wicca opiera się na symbolu energii Yin i Yang i spory w stylu syn - kochanek nie mają znaczenia dla tego symbolu.

Mimo, że Bóg i Bogini nie są istotami dobrymi, ani złymi często pojawiają się nieporozumienia, gdyż wielu ludziom nazwa Rogaty Bóg nieodłącznie kojarzy się z Szatanem. Jedno z drugim nie ma nic wspólnego. Wicca tym bardziej nie ma nic wspólnego z Satanizmem. Wicca jest kultem pogańskim, znacznie starszym niż hybrydowy twór Chrześcijaństwa i ma znacznie starsze podstawy. Kiedy ta nowa fanatyczna religia zaczęła opanowywać Europę musiała zmierzyć się z dawnymi pogańskimi wierzeniami. Wiele z nich czciło Rogatego Boga i Boginię. Właśnie dlatego Rogaty Bóg został przeistoczony w Szatana i połączony z wizerunkiem Diabła zaczerpniętym z krajów muzułmańskich. W mrocznych tych wiekach wyznawcy Wicca byli bezlitośnie prześladowani i mordowani. Wiele dawnej wiedzy zniknęło i nigdy już nie powróci.

Wiccanie to ludzie, którzy oddają prawdziwą cześć przyrodzie i cyklowi jej przemian, reprezentowanych przez Boginię w trzech aspektach - Artemis, Selene oraz Hecate - Dziewicy, Matki i Staruchy. Potrójna Bogini jest również identyfikowana z trzema fazami księżyca: Artemis - przybywający księżyc, Selene - pełnia, Hekate - ubywający księżyc. Każda faza jest manifestacją innej części energii życiowej - twórczej, stabilizującej i niszczącej. Bogini jest symbolem transformacji niosącej zarówno życie, jak i zniszczenie, dlatego może być momentami niepokojąca, gdyż wiąże się nierozerwalnie ze śmiercią. Wiccańska wiara w reinkarnacje jest jednak elementem pocieszającym. Bogini reprezentuje kobiecość w pełni, emanując seksem i płodnością, matriarchalnym autorytetem i grozą Persefony lub Hel. Bóg jest elementem mniej złożonym, prostszym i bardziej jednorodnym. Jest on odpowiedzialny tylko i wyłącznie za całą przyrodę. Jest rogatym myśliwym, opiekunem Słońca, ognia i sił witalnych przyrody.

Kolejną rzeczą niezwykłą w Wicca jest stosunek adeptów do Boga i Bogini. W Chrześcijaństwie Bóg bardzo często bywa jakimś wielkim sędzią przed którym trzeba padać na kolana, Wicca coś takiego odrzuca. Kiedy adept idzie przez las widzi twarz Boga w każdym konarze, w roślinach i zwierzętach, gdy podczas nocy patrzy na Księżyc spogląda w oczy Bogini. Bóg i Bogini są wszędzie, czuć ich obecność i moc. Magowie mają bardzo często niezwykle bliski kontakt z bóstwami. Wicca jest religia magiczną i z magią wiąże się nierozerwalnie. Wiccanie uznają, że świat składa się nie tylko z widzialnego Świata Formy, ale również z rzeczywistości duchowej, której zwykle nie widać i dla której przebudzenia należy stosować odpowiednie rytuały. Magia wiccańska opiera się na kulcie natury i pięciu żywiołów. Polega na dogłębnym zrozumieniu praw rządzących światem i współgraniu z nimi w celu osiągnięcia celu bez burzenia równowagi. Nauka magii w Wicca to nic innego jak rozwijanie mocy umysłu i siły charakteru, a szczególnie szóstego zmysłu, zmysłu psychicznego posiadanego przez każdego człowieka. Do siły charakteru dojść muszą jednak dla całkowitego powodzenia jeszcze dwa składniki - samokontrola i wrażliwość. Po rozwinięciu wszystkich tych cech mag zaczyna dopiero zasługiwać w pełni na swoje miano. Czysta magia wiccańska jest odłamem bardzo sformalizowanym i pozostawiającym niewiele miejsca na eksperymenty.

Każdy miesiąc jest celebrowany podczas Esbathów, przypadających każdej pełni księżyca, w czasie nagromadzenia maksymalnej ilości pierwiastka Bogini w przyrodzie. W wiccańskim kalendarzu znajduje się również osiem Sabatów (świąt solarnych) związanych z postacią Boga. Cztery Wielkie sabaty to Candlemas albo Imbolc - Święto Płomienia (2 lutego), Beltane albo Wilia Majowa nazywana również Nocą Walpurgii (30 kwietnia lub 1 maja zależnie od tradycji), Lammas/Lughnasadh (1 sierpnia) i Hallowmas/Samhain (31 października). Obok nich są cztery Mniejsze Sabaty - Alban Arthan/Yule - przesilenie zimowe, Alban Eilir - równonoc wiosenna, Alban Hefin - przesilenie letnie, Alban Elfed/Mabon - równonoc jesienna.

Podczas religijnych rytuałów są stosowane różnorodne narzędzia i symbole. Punkt centralny właściwie we wszystkich ceremoniałach stanowi ołtarz. Może nim być pień drzewa stół, kamień, lub po prostu pusty skrawek ziemi. Na ołtarzu znajdują się narzędzia - obrazy Bogini i Boga; Athame - nóż rytualny, używany do manipulacji energiami i wysyłania ich ze swego wnętrza do świata zewnętrznego; Różdżka, używana do przyzywania żywiołów; Cauldron - metalowy kociołek, wykonany zazwyczaj z żelaza, ale nie jest to konieczność; Pentakl - płaski kawałek metalu, drewna, etc., z różnymi symbolami, pośród których znajduje się pentagram i ewentualnie inne magiczne symbole odpowiednio dobrane; Kielich, zawierający płyn działający w sposób pozytywny na maga, najczęściej wino bądź wodę ale nie jest to reguła; Cenzor - naczynie do spalania; Woda z solą, używana do oczyszczania; łańcuch przeróżnych materiałów, symbolizujących Świat Formy i rzeczywistość materialną; Miotła - symbolizująca wymiatanie negatywnych energii; Kryształowa kula wzmacniająca moce psychiczne i siłę podświadomości; Świeże kwiaty; Dzwonki, inne instrumenty oraz lusterka, także odpowiednio dobrane świece, kadzidła itd. Rytuały tradycyjnie odbywają się w kręgu o średnicy dziewięciu stóp. Może on być stworzony w dowolny sposób materialnie, bądź przez wizualizację. krąg symbolizuje cykle natury, kształt Ziemi i Księżyca, orbity planet i nieskończoność. ma on na celu ochronę maga przed siłami negatywnymi i pomaga w koncentracji. Następnie zwykle następuje inwokacja stron świata, z których każda reprezentuje inne czynniki. Północ jest związana z Wiedzą i kolorem białym. Wschód symbolizuje Życie, wszelki początek (kolor żółty). Południe reprezentuje ogień i namiętność, życiodajną energię Słońca, moc niewinności i wiary (kolor zielony). Zachód to Woda i odnowa, siła introspekcji (kolor czarny). Żywioły reprezentowane są przez Świece - Ogień, Kadzidła - Powietrze, Sól - Ziemia i Wodę - Woda. Potem następuje inwokacja wzywająca do przybycia Boga i Boginię, wyrażenie własnych pragnień i ofiarowanie czegoś np. modlitwa, medytacja, post (elementów może być wiele, chodzi o to, by poświęcić coś naprawdę cennego nie czyniąc nikomu krzywdy). Po tej części należy zamknąć magiczny krąg uprzednio pożegnawszy Boga i Boginię oraz wezwane Żywioły.

W przeszłości religia wiccańska była związkiem tajnym. Każdy nowy członek musiał przejść rytuał inicjacyjny po okresie próbnym trwającym rok i dzień. Większość wyznawców była zrzeszona w kowenach, grupach nieformalnych zajmujących się wspólną nauką i zdobywaniem wiedzy, praktykami religijnymi i magią. Zwykle członków było trzynastu, choć bywały mniej i bardziej liczne. Każdy kowen kierowany był przez Wielkiego Kapłana i Wielką Kapłankę, którzy po latach praktykowania przeszli przez trzy kolejne wtajemniczenia i inicjacje, pozwalające kierować i nauczać innych. To rozczłonkowanie ruchu doprowadziło do rozbicia jego jedności i w rezultacie teraz istnieje wiele form i odłamów Wicca, mających często inne rytuały i tradycje od pozostałych. Wszystkie one opisywane są w "Księdze Cieni", która zgodnie z tradycją powinna być przepisana ręcznie przez każdego nowego członka ruchu. Dzisiaj wyodrębniła się jeszcze jedna grupa ludzi. Są to niejako samozwańcy, którzy nie przechodzili wtajemniczenia w kowenie, lecz sami ofiarowali się Bogu i Bogini i praktykują samotnie. Spowodowało to, że niektóre odłamy zaczęły nawet prowadzić kursy korespondencyjne dla takich ludzi.

Mimo różnic jest jeden element, który łączy wszystkich wyznawców Wicca. Wszystkie odłamy uznają zasadę: "An it harm none, do what ye will" - "Dopóki nikomu nie szkodzisz, rób, co chcesz". Oznacza to, że Wicca nie jest praktykowaniem czarnej magii i nie krzywdzi świadomie nikogo, mając na celu osiągnięcie pozytywnych rezultatów za pomocą magicznych działań. Moralność wiccańska opiera się na jeszcze jednej zasadzie "Cokolwiek robisz wróci do ciebie po trzykroć". Dając dobro, dobro otrzymujesz, dając zło dostajesz zło. Dlatego właśnie Wicca jest religią magiczną najbardziej odległą od czarnej magii jaka powstała. jest to filozofia, sposób na życie, zapewniający szczęście i powodzenie przez stworzenie wewnętrznej harmonii. System ten polecam szczególnie wszystkim o altruistycznych zapatrywaniach na świat.

Czytany 5001 razy Ostatnio zmieniany sobota, 10 marzec 2012 19:27
Więcej w tej kategorii: Sabaty »

1 komentarz

  • Link do komentarza D.... wtorek, 25 wrzesień 2012 17:16 napisane przez D....

    Zaczeło się nawet nieźle, potem niestety już było coraz gorzej. Widać, że Autorka korzystała z różnych źródeł, lepszych i gorszych, jednak sama o Wicca ma niestety niewielkie pojęcie.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.