;
piątek, 06 sierpień 2010 00:00

PROROCTWO OPATA RESZKI (wiek XVI)

Napisane przez Opat Reszka
Oceń ten artykuł
(4 głosów)

Za króla Zygmunta Augusta żył w Jędrzejowie opat klasztoru Cystersów Stanisław Reszka. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, we Frankfurcie, Wittenberdze i Lipsku. Był sekretarzem kardynała Hozjusza. W roku 1573 woził powinszowania do Henryka Walezego, wybranego na króla Polski. Walezy mianował Reszke swoim sekretarzem. Wiele razy za Walezego, a później Stefana Batorego i Zygmunta III, posłował do Rzymu w ważnych misjach królewskich. Dużo pisał i bronił kościoła przed atakami.

 

W okresie reformacji wydał kilka żarliwych dzieł w obronie wiary, kościoła i papieża. Król Stefan Batory dał mu opactwo w Jędrzejowie. Historycy stwierdzają, że Reszka nigdy przykładnym opatem nie był, bowiem prowadził aktywne życie kościelne i społeczne. Często formułował rozmaite przepowiednie, z których cytowana wyżej z trudem przechowała się do czasów obecnych.

Profetia Abbatis Andreoviensis Stanislai de regibus Poloniae et veri-tas conformis, czyli — Proroctwo opata jędrzejowskiego Stanisława o Królach Polski.


1. Flos in Vallae — Kwiat w dolinie

2. Nominis Corona — Z imienia korona

3. Exul fortunatus — Wygnaniec szczęśliwy

4. Gloria suxccedens — Chwała następująca

5. Manipulus sterilis — Sługa niepłodny

6. Noctis breve Sidus — Krótkiej nocy gwiazda

7. Manus Congregatorum — Ramię zgromadzonych

8. Diversi Coloris — Różnej barwy

9. Solus Princeps — Jedyny księciem

10. Ex duobus Unus — Z dwóch jeden

11. Sonitus Apium — Brzęczenie pszczół

12. Custos Vigilantiae — Stróż czujności

13. Ipse fortis — Sam mężny

14. Civitatis aliquod ornament um — Jakaś ozdoba państwa

15. Alter Cracus — Drugi (stary) Krak

16. Patriae Sol — Słońce ojczyzny

17. Regnorum Occasus — Upadek królestwa

Gdy po tysiąc siedem zagrozi, będzie. Wtedy królową wdowę wdowiec mieć pan mieć będzie szczęśliwy król we wszystkim, do niego wrócą Prusy, nakłoni się Pomorze, Niemcy milczeć będą, odżyje z popiołów Polska, Passavia zobaczy, Łotwa obawiać się będzie, Brandenburgia zapłacze, Dania smucić się będzie. Moskwa zadziwi, Francja zobaczy, że bez cudzych pieniędzy umocni się i wzrośnie Polska. I kościół katolicki będzie się radował. Ciebie Boga chwalimy.

Objaśnienia symboli

 

1. Flos inWallae — kwiat w dolinie oznacza Henryka Walezego, na co naprowadza wyraz łaciński vallis — dolina, spokrewniony z nazwiskiem „Valoxis" i to, że Walezjusze mieli w swym herbie lilie w dolinie.


2. Nominis Corona — z imienia korony, to Stefan Batory. Imię bowiem Stefan pochodzi od greckiego wyrazu „stefanos" — wieniec, korona. Król też swymi czynami zasłużył na przepowiedziany mu symbol.


3. Ex ul fortunatus — wygnaniec szczęśliwy, to Zygmunt III. Król ten został jako dziecko ze Szwecji wypędzony, a jako monarcha Polski miał wielkie szczęście, którego jednak nie umiał wykorzystać.


4. Gloria suxccedens — chwała następująca oznacza Władysława IV, którego zwycięstwa i zamiary były sławne i korzystne dla Polski.


5. Manipulus sterilis — sługa niepożyteczny (niepłodny) odnosi się trafnie do Jana Kazimierza, który mimo swej dobrej woli nie panował z pożytkiem dla narodu. Abdykacja, którą chciał się przysłużyć narodowi, zupełnie usprawiedliwia ten przydomek.


6. Noctis breve Sidus — krótkiej nocy gwiazda wskazuje na Michała Korybuta Wiśniowieckiego, którego panowanie było krótkie i podobne do nocy z powodu haniebnego traktatu w Buczaczu z Turkami. Prócz tego Wiśniowieccy mieli w herbie gwiazdy.
7. Manus Congregatorum — ramię zgromadzonych, jest to Jan III Sobieski, który pod Wiedniem objąwszy dowództwo nad wojskami chrześcijańskimi ocalił nie tylko Austrię, ale i Europę od zalewu bisurmanów.


8. Diversi coloris — różne barwy, odnosi się do Augusta II, który zmienił religię i rządził w Polsce i w Saksonii. Właśnie jego przejście z protestantyzmu na katolicyzm i rządy dwóch państw oznaczają w przenośni dwukolorowość.


9. Solus Princeps — jedynym księciem pierwszym, to Stanisław Leszczyński.


10. Ex duobus Unus — to August III, następca Augusta Mocnego.


11. So nitu s Apium — brzęczenie pszczół przypomina czasy Stanisława Augusta, za którego Polacy jakby wyroili się z ciasnego ula państwowości szlacheckiej, w poszukiwaniu dróg do państwa demokratycznego.


12. Custos Vigilantiae — stróż czujności (albo czuwających), to Tadeusz Kościuszko. Bohater ten po upadku władzy królewskiej nie tylko ocalił honor upadającej Polski, ale także niejako czuwał nad jej odrodzeniem.


13. Ipse fortis — sam dzielny wskazuje na twórcę legionów polskich, Henryka Dąbrowskiego, który był osobiście dzielnym, podobnie jak i ogół legionistów, ale nie potrafił porwać za sobą całego narodu celem wywalczenia pełnej niepodległości.


14. Ciyitatis aliuod ornamentimi — czyli państwa jakaś ozdoba, przypomina nam Księstwo Warszawskie...


15. Alter Cracus — drugi Krak, odnosi się do Józefa Piłsudskiego. Jak bowiem legendarny Krak założeniem Krakowa dał początek państwu Małopolan, tak i Józef Piłsudski, któremu naród usypał w Krakowie mogiłę podobną jak i Krakowi,, zapoczątkował dzisiejszą Polskę. Jak państwo Małopolan zjednoczyło się później z Wielkopolską i z Mazowszem tak samo obecna Polska może się jeszcze połączyć z innymi zagrożonymi i uciskanymi krajami... Chodzi o federację Polski z Litwą, Ukrainą lub Białorusią, którym wiele uwagi poświęcał marszałek Piłsudski.


16. Patria e Sol — słońce ojczyzny oznacza przyszłego odnowiciela świata, opisanego przez Mickiewicza w widzeniu Księdza Piotra w „Dziadach". Odnowicielem tym ma być przepowiadany przez księdza Markiewicza papież Polak, który, podobnie jak Józef Piłsudski, oprze się na Polsce, a później na Słowińszczyźnie — „zbuduje ogromy swego kościoła".


17.Begnorum Occasus — wydaje się być sygnałem raczej owego upadku królestw, czyli władztw, a nie, ze „papież ten wprowadzi do ustroju społecznego prawdziwy demokratyzm". „W ten sposób nastąpi zupełny upadek monarchiczno-dyktatorskiej formy rządzenia". Nie wskazu¬je jednak tutaj żadnej osoby.

Czytany 4963 razy Ostatnio zmieniany wtorek, 01 listopad 2011 14:20
Więcej w tej kategorii: « Krystalomancja Runy mantryczne »

2 komentarzy

  • Link do komentarza JAR czwartek, 10 lipiec 2014 18:42 napisane przez JAR

    Księstwo Warszawskie a raczej Książę Józef

  • Link do komentarza v777 środa, 25 grudzień 2013 19:30 napisane przez v777

    occassus po łacinie oznacza zachód, regnorum to królestwa. Więc tłumaczenie właściwe to król/ królestwa zachodu lub król/ królestwa z zachodu.

    Więc albo będziemy mieć przywódcę pochodzącego z zachodu albo Polak będzie rządził zachodem...

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Polecamy

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.